Procesy /sprawy beatyfikacji i kanonizacji:

Proces Beatyfikacji lub Kanonizacji.

Na początku chce wyjaśnić jedną rzecz, która często jest żle zrozumiana: rozpocząc proces beatyfikacyjny nie znaczy, że ktoś będzie beatyfikiwany. Tutaj jest wiele osób niezdecydowanych, czy te sprawy powinno się wogóle inicjować. Rozpoczęcie tego procesu to nic innego jak zbieranie dowodów (ustne zeznania świadków i dokumenty) służące jako materiał do dyskusji. Kiedy najwyzszy sąd rzymski- mówimy tu o kardynałach i Ojcu Św.- te materiały zatwierdzi, może dany Sługa Boży być beatyfikiwanym.
Niezdecydowanie - przy otwarciu procesu szkodzi, ponieważ w trakcie upływu czasu traci się dużo dowodów, przede wszystkim kiedy najlepsi świadkowie umierają.

Kiedy wszystkie dowody są  zebrane, przekłada się je sądowi, którego skład powołuje biskup tej diecezji.
Członkami sądu są: delegowany episkopatu (kapłan) zastępujący biskupa i sprawdzający zastosowanie prawa kanonicznego, promotor prawny (też duchowny) który przepytuje świadków i  2 notariuszy, by obecność  jednego była zawsze zagwarantowana (nie duchownych). W celu sporządzenia aktu notarialnego i protokolant (może nim być każda osoba wierząca).
Oprócz tego powołane są jeszcze 2 komisje wyznaczone przez biskupa: pierwsza to komisja historyczna skladajaca sie z 3 ekspertow nauków-historycznych, archiwistów, którzy sprawdzają wszystkie dokumenty stojące w związku ze Sługą Bożym. Po ich przeglądzie sporządzają raport końcowy. Komisja druga to komisja teologiczna składająca się z 2 teologów, którzy sprawdzają czy w dziełach Sługi Bożego nie ma nic sprzecznego z wiarą i obyczajami. Komisja ta potwierdza też spirytualność danego Sługi Bożego. Każdy z tych teologów sporządza indywidualnie raport końcowy.

Kto chce otworzyć proces beatyfikacyjny, musi go do końca sfinansować (to znaczy do ogłoszenia danej osoby błogoslawiona) i będzie nazywanym aktorem akcji i działania („actio”, „agere”). Nie będzie tego procesu prowadził, tylko powoła Postulatora, który będzie go zastępował prawnie i którego można porównać do prokuratora prawa cywilnego i który reprezentuje aktora nie tylko podczas badań diecezjalnych, tylko przede wszystkim przed sądami kościelnymi, a jeżeli jest zaakceptowany przez Rzym to też w Kongregacji do Spraw Procesów Kanonizacyjnych.

Biskup, który jest odpowiedzialny za proces beatyfikacyjny, jest tym, który sledzi ziemską droge Sługi Bożego do końca. Jeżeli z jakiegoś określonego powodu (brak personelu, uczucie niezadowolenia, wrogość społeczeństwa do podobnych procesów) może prosić innego biskupa o zastępstwo. W tym przypadku piszą oboje do Rzymu. Jeden pisze dlaczego nie może tego przypadku przyjąc, a drugi dlaczego zastepstwo przyjmuje. Jeżeli motywy postępowania będą zaakceptowane wtedy Komisja do Spraw Kanonizacji wystawia ustawe o przeniesieniu kompetencji i proces odbywa się w innej diecezji.

Dopiero, kiedy zbierze się kompetentny sąd, może Postulator wysłać do biskupa formalne zapytanie (supplex libellus) by potrzebne procedury beatyfikacyjne otworzyć. Zanim biskup da oficjalne pozwolenie musi wypełnić kilka precyzyjnych czynności, między innymi musi zapytać Rzym, czy w życiu Sługi Bożego nie przemawia nic przeciwko jego cnotom (tzw. nihil obstat.) Będzie też pytał innych biskupów tej Kongregacji czy się zgadzają.
Jeżeli dany Sługa Boży należał do jakiegoś zakonu albo do jakiegoś religijnego zgrupowania, nie może żaden członek tego zakonu albo zgrupowania być aktywnym członkiem sądu albo Kongregacji, może najwyżej być doradcą przy historyczno-naukowej komisji przy poszukiwaniach dokumentów rodzinnych.

Zadaniem Postulatora jest przygotowanie list do przepytywania świadków. Przy tym wyszukuje on ostrożnie te osoby, które muszą być przesłuchane jako pierwsze, musi też czuwać nad tym by proces nie był za długi. Ile więcej świadek o życiu tego Sługi Bożego wie, o tyle wieksza jest szansa wygrania tego procesu.To dotyczy nie tylko rekonstrukcji jego życia, ale jest też ważne dla dowodów jak dalece poszczególne cnoty były wprowadzane w życie. Długie wspólne życie i bezpośrednia obserwacja jego pojedynczych postaw na poszczególnych odcinkach jest najlepszym argumentem by świętość tego Sługi Bożego zawyrokować. Kongregacja do Spraw Kanonizacji przepytuje możliwie najstarszych świadków żeby żadnego dowodu nie przeoczyć.Też świadkowie tej historyczno-naukowej komisji będą ze swoich sprawozdań przepytywani. Będą wzywani do sądu i wypowiedzą się w sprawie jakości tej "testes ex officio".

Musi się pamiętac, że przyśiega o powiedzeniu prawd, którą świadkowie przed i po zeznaniach składają jest dla nich pewnego rodzaju ostrzeżeniem że muszą zawsze zgodnie z prawdą odpowiadać. Jest też tylko ca.10 świadków, dlatego byłoby podejrzane jeżeli by w danym przypadku kłamali. Przed przepytywaniem świadków musi biskup wydać rozporządzenie, które zapowiada początek procesu i te osoby które mają coś do powiedzenia za albo przeciw Słudze Bożemu o którego chodzi bedą do wypowiedzi zaproszeni. Też te osoby które posiadają pisma Sługi Bożego są proszeni o ich oddanie. Proces beatyfikacji nie może zacząc się pózniej niż 30 lat po śmierci (Ustawa z 1917 C.I.C.) Z wyżej wymienionych powodów musi się zawsze o tym pamiętać. Jeżeli ten czas jest przekroczony, musi się otworzyć nowe postępowanie.

Jeżeli chodzi o aspekt finansowy procesów beatyfikacji i kanonizacji to prawo kościelne nie ustala dla ludzi z poza Kongregacji żadnych konkretnych sum. Jest ustalona tylko najwyzsza suma przeznaczona na wydatki, ponieważ do kompetencji Kongregacji do Spraw Kanonizacji nie należy opłacanie osób z zewnątrz. Powody tego można wyjaśnić: każda sprawa jest inna i nikt nie może przewidzieć, czy Kongregacja potrzebuje więcej teologicznych, medycznych i kanonicznych badań i dowodów, które wymagają więcej nakładów finansowych. Musi się też wiedzieć, że do badań kompleksowych dochodzą też koszty wydrukowania i długie tłumaczenia, wiec każda sprawa jest różnorodnie długa i droga. Z tego wiec powodu Kongregacja do Spraw Kanonizacji ustaliła, że każda odzielna sprawa posiada własny fundusz, z którego Postulator może biezące koszty pokrywać: Oczywiście, gdy jest zapytany musi wszystkie rachunki na poszczególne wydatki aktorom przedstawić.

Spis Spraw zakonczonych albo aktualnych i szerzej znanych w świecie

Papież Jan XXIII
Karol I Austriacki, cesarz Austrii i król Węgierski
Kardynał Terence James Cooke
Kardynał Pietro La Fontaine
Kardynał Hrabia von Galen
Kardynał Josef Mindszenty
Kardynał John Henry Newman
Kardynał Aloisius Stepinac
Arcybiskup Fulton Sheen
Arcybiskup McCauley
biskup Joseph Vincent McCauley
biskup Michael Wittmann
biskup Franz-Joseph Rudigier
Anna Catarina Emmerick
Abbé Franz Stock
Mary Ward
Marie de Mandat-Grancey
Hrabia Bernhard von Baden
biskup Frederic Baraga
P. Stanley Rother
P. Augustus Tolton
P. Emil Kapaun
P. Patrick Peyton
Biskup Maximilian Kaller

Założyciele/ Założycielki

Sprawy doprowadzone do beatifikacj

Sprawy doprowadzone do kanonizacji:

W ciągu ponad 35. lat doświadczenia, którym szczyci się nasze biuro prawne, byliśmy rzecznikami spraw na całym świecie. Nie tylko zajmujemy się otrzymywaniem akt procesowych i przygotowywaniem, w porozumienu z Relatorami, Positiones, które będą musiały być poddane dyskusji w Rzymie, ale jesteśmy także zaangażowani w pomoc trybunałom kościelnym podczas fazy diecezjalnej, istotnie, poprzez okresowe podróże do tych miejsc, przygotowujemy sprawy beatyfikacyjne, zwracając szczgólną uwagę na proces oparty na heroiczności cnót, męczeństwie i cudzie. 

Jesteśmy gotowi podejmować zadania Postulatora i inicjować sprawy na całym świecie. Gotowi jesteśmy także odpowiadać na pytania odnośnie do procesu beatyfikacyjnego i kanonizacyjnego, przy czym należy pamiętać, że nasze odpowiedzi nie mają wpływu na osądzanie.
Aby uzyskać dalsze informacje lub wyjaśnienia na powyższe tematy, skontaktuj się z nami przez e-mail.